Christa Pike odzyskała przytomność po nieudanej próbie egzekucji w Tennessee

Skazana na karę śmierci 50-letnia Christa Pike niemal tydzień po nieudanej próbie wykonania wyroku w stanie Tennessee odzyskała przytomność w szpitalu w Nashville i zaczęła mówić. Wcześniej obrońcy byli przekonani o śmierci mózgu i spodziewali się odłączenia aparatury podtrzymującej życie. Jej zespół prawny przekazał, że stan kobiety wymaga dalszej intensywnej opieki medycznej, a rokowania pozostają niepewne – zdiagnozowano u niej m.in. zapalenie płuc i zakrzep, nie może też poruszać rękami ani przełykać. Pike doznała rozległych uszkodzeń rąk i ramion, a na szpitalnym łóżku wciąż pozostaje pod strażą i w kajdankach, mimo że personel medyczny wnosił o ich zdjęcie. Kobieta została skazana na najwyższy wymiar kary za zabójstwo 19-letniej Colleen Slemmer z 1995 roku, którego dopuściła się w wieku 18 lat. ## Przebieg procedury i zarzuty obrony Do nieudanej egzekucji doszło 30 września w więzieniu Riverbend w Nashville. Pike otrzymała dwie dawki pentobarbitalu – barbituranu mającego doprowadzić do zgonu. Świadkowie relacjonowali, że po zastrzyku skazana przez blisko godzinę zmagała się z problemami oddechowymi i zgłaszała silny ból ramienia, zanim procedurę przerwano i przewieziono ją do szpitala. Doradzający obronie anestezjolog Joel Zivot wskazał, że śmiertelny środek mógł nie dotrzeć do krwiobiegu, lecz rozprzestrzenić się w tkankach podskórnych, co wywołało dotkliwe oparzenia i zapobiegło śmierci. W pismach skierowanych do sądu obrońcy zarzucili stanowej służbie więziennej rażące złamanie protokołów medycznych i okrutne traktowanie. Z relacji prawników wynika, że personel wkłuwał się co najmniej siedmioma igłami, z których jedna po wyjęciu była zgięta pod kątem prostym. Amerykańska kryminolożka Deborah Denno podkreśliła bezprecedensowy charakter sprawy: o ile w historii USA znanych jest siedem przypadków przeżycia egzekucji po nieudanych próbach wkłucia do żył, o tyle Pike jest jedyną osobą, która przeżyła po faktycznym podaniu śmiertelnej substancji. ## Reakcja władz i konsekwencje instytucjonalne W obliczu wydarzeń gubernator Tennessee Bill Lee wstrzymał wykonywanie wszystkich wyroków śmierci w stanie do końca roku. Jednocześnie zapowiedziano rezygnację komisarza Departamentu Więziennictwa Franka Strady, który ustąpi ze stanowiska w atmosferze niezależnego śledztwa. Mimo że gubernator Lee twierdził początkowo, iż służby postępowały ściśle według protokołu, obrona Pike wystąpiła o zabezpieczenie dowodów, a sędzia I’Ashea Myles nakazała zachowanie wszelkich materiałów, leków i aparatury z sali egzekucyjnej oraz zapewnienie skazanej swobodnego kontaktu z prawnikami. Obrońcy Pike domagają się zamiany kary śmierci na dożywocie, powołując się na konstytucyjny zakaz stosowania okrutnych kar. Kwestia ta wywołała w Stanach Zjednoczonych szeroki spór prawny i etyczny.

Skazana na karę śmierci 50-letnia Christa Pike niemal tydzień po nieudanej próbie wykonania wyroku w stanie Tennessee odzyskała przytomność w szpitalu w Nashville i zaczęła mówić. Wcześniej obrońcy byli przekonani o śmierci mózgu i spodziewali się odłączenia aparatury podtrzymującej życie. Jej zespół prawny przekazał, że stan kobiety wymaga dalszej intensywnej opieki medycznej, a rokowania pozostają niepewne – zdiagnozowano u niej m.in. zapalenie płuc i zakrzep, nie może też poruszać rękami ani przełykać. Pike doznała rozległych uszkodzeń rąk i ramion, a na szpitalnym łóżku wciąż pozostaje pod strażą i w kajdankach, mimo że personel medyczny wnosił o ich zdjęcie. Kobieta została skazana na najwyższy wymiar kary za zabójstwo 19-letniej Colleen Slemmer z 1995 roku, którego dopuściła się w wieku 18 lat. ## Przebieg procedury i zarzuty obrony Do nieudanej egzekucji doszło 30 września w więzieniu Riverbend w Nashville. Pike otrzymała dwie dawki pentobarbitalu – barbituranu mającego doprowadzić do zgonu. Świadkowie relacjonowali, że po zastrzyku skazana przez blisko godzinę zmagała się z problemami oddechowymi i zgłaszała silny ból ramienia, zanim procedurę przerwano i przewieziono ją do szpitala. Doradzający obronie anestezjolog Joel Zivot wskazał, że śmiertelny środek mógł nie dotrzeć do krwiobiegu, lecz rozprzestrzenić się w tkankach podskórnych, co wywołało dotkliwe oparzenia i zapobiegło śmierci. W pismach skierowanych do sądu obrońcy zarzucili stanowej służbie więziennej rażące złamanie protokołów medycznych i okrutne traktowanie. Z relacji prawników wynika, że personel wkłuwał się co najmniej siedmioma igłami, z których jedna po wyjęciu była zgięta pod kątem prostym. Amerykańska kryminolożka Deborah Denno podkreśliła bezprecedensowy charakter sprawy: o ile w historii USA znanych jest siedem przypadków przeżycia egzekucji po nieudanych próbach wkłucia do żył, o tyle Pike jest jedyną osobą, która przeżyła po faktycznym podaniu śmiertelnej substancji. ## Reakcja władz i konsekwencje instytucjonalne W obliczu wydarzeń gubernator Tennessee Bill Lee wstrzymał wykonywanie wszystkich wyroków śmierci w stanie do końca roku. Jednocześnie zapowiedziano rezygnację komisarza Departamentu Więziennictwa Franka Strady, który ustąpi ze stanowiska w atmosferze niezależnego śledztwa. Mimo że gubernator Lee twierdził początkowo, iż służby postępowały ściśle według protokołu, obrona Pike wystąpiła o zabezpieczenie dowodów, a sędzia I’Ashea Myles nakazała zachowanie wszelkich materiałów, leków i aparatury z sali egzekucyjnej. Kwestia ewentualnego ponowienia próby egzekucji wywołała w Stanach Zjednoczonych szeroki spór konstytucyjny i etyczny.

Skazana na karę śmierci 50-letnia Christa Pike niemal tydzień po nieudanej próbie wykonania wyroku w stanie Tennessee odzyskała przytomność w szpitalu w Nashville i zaczęła mówić. Jej zespół prawny przekazał, że stan kobiety wymaga dalszej intensywnej opieki medycznej, a rokowania pozostają niepewne – zdiagnozowano u niej m.in. zapalenie płuc i zakrzep, nie może też poruszać rękami ani przełykać. Pike doznała rozległych uszkodzeń rąk i ramion, a na szpitalnym łóżku wciąż pozostaje pod strażą i w kajdankach. Kobieta została skazana na najwyższy wymiar kary za zabójstwo 19-letniej Colleen Slemmer z 1995 roku, którego dopuściła się w wieku 18 lat. ## Przebieg procedury i zarzuty obrony Do nieudanej egzekucji doszło 30 września w więzieniu Riverbend w Nashville. Pike otrzymała dwie dawki pentobarbitalu – barbituranu mającego doprowadzić do zgonu. Świadkowie relacjonowali, że po zastrzyku skazana przez blisko godzinę zmagała się z problemami oddechowymi i zgłaszała silny ból ramienia, zanim procedurę przerwano i przewieziono ją do szpitala. Doradzający obronie anestezjolog Joel Zivot wskazał, że śmiertelny środek mógł nie dotrzeć do krwiobiegu, lecz rozprzestrzenić się w tkankach podskórnych, co wywołało dotkliwe oparzenia i zapobiegło śmierci. W pismach skierowanych do sądu obrońcy zarzucili stanowej służbie więziennej rażące złamanie protokołów medycznych i okrutne traktowanie. Z relacji prawników wynika, że personel wkłuwał się co najmniej siedmioma igłami, z których jedna po wyjęciu była zgięta pod kątem prostym. Amerykańska kryminolożka Deborah Denno podkreśliła bezprecedensowy charakter sprawy: o ile w historii USA znanych jest siedem przypadków przeżycia egzekucji po nieudanych próbach wkłucia do żył, o tyle Pike jest jedyną osobą, która przeżyła po faktycznym podaniu śmiertelnej substancji. ## Reakcja władz i konsekwencje instytucjonalne W obliczu wydarzeń gubernator Tennessee Bill Lee wstrzymał wykonywanie wszystkich wyroków śmierci w stanie do końca roku. Jednocześnie zapowiedziano rezygnację komisarza Departamentu Więziennictwa Franka Strady, który ustąpi ze stanowiska w atmosferze niezależnego śledztwa. Mimo że gubernator Lee twierdził początkowo, iż służby postępowały ściśle według protokołu, obrona Pike wystąpiła o zabezpieczenie dowodów, a sędzia I’Ashea Myles nakazała zachowanie wszelkich materiałów, leków i aparatury z sali egzekucyjnej. Kwestia ewentualnego ponowienia próby egzekucji wywołała w Stanach Zjednoczonych szeroki spór konstytucyjny i etyczny.

Skazana na karę śmierci 50-letnia Christa Pike niemal tydzień po nieudanej próbie wykonania wyroku w stanie Tennessee odzyskała przytomność w szpitalu w Nashville i zaczęła mówić. Jej zespół prawny przekazał, że stan kobiety wymaga dalszej intensywnej opieki medycznej, a rokowania pozostają niepewne. Pike doznała rozległych uszkodzeń rąk i ramion, a na szpitalnym łóżku wciąż pozostaje pod strażą i w kajdankach. Kobieta została skazana na najwyższy wymiar kary za zabójstwo 19-letniej Colleen Slemmer z 1995 roku, którego dopuściła się w wieku 18 lat. ## Przebieg procedury i zarzuty obrony Do nieudanej egzekucji doszło 30 września w więzieniu Riverbend w Nashville. Pike otrzymała dwie dawki pentobarbitalu – barbituranu mającego doprowadzić do zgonu. Świadkowie relacjonowali, że po zastrzyku skazana przez blisko godzinę zmagała się z problemami oddechowymi i zgłaszała silny ból ramienia, zanim procedurę przerwano i przewieziono ją do szpitala. Doradzający obronie anestezjolog Joel Zivot wskazał, że śmiertelny środek mógł nie dotrzeć do krwiobiegu, lecz rozprzestrzenić się w tkankach podskórnych, co wywołało dotkliwe oparzenia i zapobiegło śmierci. W pismach skierowanych do sądu obrońcy zarzucili stanowej służbie więziennej rażące złamanie protokołów medycznych i okrutne traktowanie. Z relacji prawników wynika, że personel wkłuwał się co najmniej siedmioma igłami, z których jedna po wyjęciu była zgięta pod kątem prostym. Amerykańska kryminolożka Deborah Denno podkreśliła bezprecedensowy charakter sprawy: o ile w historii USA znanych jest siedem przypadków przeżycia egzekucji po nieudanych próbach wkłucia do żył, o tyle Pike jest jedyną osobą, która przeżyła po faktycznym podaniu śmiertelnej substancji. ## Reakcja władz i konsekwencje instytucjonalne W obliczu wydarzeń gubernator Tennessee Bill Lee wstrzymał wykonywanie wszystkich wyroków śmierci w stanie do końca roku. Jednocześnie zapowiedziano rezygnację komisarza Departamentu Więziennictwa Franka Strady, który ustąpi ze stanowiska w atmosferze niezależnego śledztwa. Mimo że gubernator Lee twierdził początkowo, iż służby postępowały ściśle według protokołu, obrona Pike wystąpiła o natychmiastowe zabezpieczenie dowodów rzeczowych, zapisków i nagrań z przebiegu procedury. Kwestia ewentualnego ponowienia próby egzekucji wywołała w Stanach Zjednoczonych szeroki spór konstytucyjny i etyczny.