Bilans roku od ogłoszenia zawieszenia broni w Strefie Gazy

Mija rok od wejścia w życie porozumienia o zawieszeniu broni w Strefie Gazy, które zaczęło obowiązywać 10 października 2025 roku F1. Mimo formalnego rozejmu, firmowanego przez prezydenta Stanów Zjednoczonych Donalda Trumpa F2, w palestyńskiej enklawie nie doszło do trwałego wstrzymania działań zbrojnych F3. Z danych palestyńskiego Ministerstwa Zdrowia wynika, że w ciągu minionych dwunastu miesięcy w wyniku ostrzałów i bombardowań zginęło co najmniej 1431 osób F4, a według szacunków organizacji pomocowych około 5 tysięcy zostało rannych F5.

Niezrealizowane warunki porozumienia i podział terytorialny

Plan pokojowy zakładał wstrzymanie ognia, stopniowe wycofywanie się sił izraelskich, uwolnienie zakładników oraz przekazanie zarządzania Strefą Gazy cywilnej administracji pod egidą międzynarodowej Rady Pokoju F6. Kluczowe postanowienia polityczne i wojskowe pozostały jednak wyłącznie deklaracjami na papierze F7. Wyznaczony na szefa Krajowego Komitetu ds. Administracji Gazy Ali Shaath przez cały rok nie został wpuszczony na teren enklawy przez władze izraelskie F8.

Pod kontrolą armii Izraela, za tzw. żółtą linią podlegającą ciągłym przesunięciom, znajduje się obecnie niemal 65 procent powierzchni Strefy Gazy F9. Na pozostałym terytorium mieszkańcy oraz pracownicy misji medycznych rejestrują regularne, codzienne uderzenia zbrojne i ostrzały celowane F10.

Katastrofa humanitarna i paraliż służby zdrowia

Poziom kryzysu humanitarnego w enklawie jest oceniany przez międzynarodowe instytucje pomocowe jako katastrofalny F11. Szacuje się, że uszkodzeniu lub całkowitemu zniszczeniu uległo ponad 80 procent budynków, czyli przeszło 200 tysięcy obiektów, a usuwanie gruzów i odbudowa infrastruktury wciąż się nie rozpoczęły F12. Ponad 2 miliony ludzi pozostaje wewnętrznymi uchodźcami skupionymi na drastycznie zredukowanej przestrzeni, a około milion z nich koczuje w prowizorycznych namiotach F13.

Działalność medyczna w regionie uległa drastycznemu załamaniu. Ponad połowa punktów medycznych pozostaje całkowicie wyłączona z funkcjonowania F14. W placówkach brakuje podstawowych preparatów ratujących życie, w tym lekarstw na cukrzycę, schorzenia kardiologiczne oraz odpowiednio dobranych antybiotyków F15. Sytuację pogłębia wstrzymywanie transportów z zaopatrzeniem humanitarnym oraz nałożony przez stronę izraelską zakaz wjazdu dla zagranicznych lekarzy z organizacji pomocowych F16.