Wewnętrzny kryzys w brytyjskiej Partii Zielonych po uchwale w sprawie syjonizmu

W brytyjskiej Partii Zielonych wybuchł poważny kryzys polityczny po przyjęciu oficjalnej uchwały antysyjonistycznej, co doprowadziło do głębokich podziałów wśród działaczy oraz wzmogło presję na kierownictwo ugrupowania F1. Podczas dorocznej konferencji Partii Zielonych Anglii i Walii delegaci przegłosowali wniosek uznający syjonizm za formę rasizmu F2. Przyjęty dokument zakłada również odejście od popieranego dotąd rozwiązania dwupaństwowego i opowiada się za utworzeniem jednolitego demokratycznego państwa palestyńskiego na całym obszarze historycznej Palestyny, w granicach obejmujących współczesny Izrael F3.

Nowa linia programowa wywołała natychmiastowe oburzenie organizacji żydowskich oraz części parlamentarzystów ugrupowania F8. Głosowanie na zjeździe zakończyło się poparciem 1022 delegatów wobec 813 przeciwnych, co oznacza, że tak fundamentalną zmianę przegłosowało zaledwie około 0,4% wszystkich członków partii, liczącej obecnie około 230 tysięcy osób F4.

Sprzeciw parlamentarzystów i obawy przed entryzmem

Przeciwko rezolucji otwarcie wystąpiła liderka frakcji Zielonych w Izbie Gmin Ellie Chowns, która oceniła przyjęte stanowisko jako szkodliwe i głęboko destrukcyjne dla partii F5. W wystąpieniu dla BBC Radio 4 podkreśliła, że definicja uznająca syjonizm za rasizm nie odzwierciedla poglądów większości członków ugrupowania ani brytyjskiego społeczeństwa F5. Chowns zaznaczyła, że spory definicyjne odciągają uwagę od dotychczasowej działalności partii na rzecz obrony praw Palestyńczyków i zapowiedziała podjęcie kroków mających na celu reformę procedur decyzyjnych F5. Według niej sytuacja, w której znikomy ułamek członków może narzucić kontrowersyjną politykę całemu ruchowi, dowodzi dysfunkcji dotychczasowych struktur F4F5.

W debacie publicznej powróciły również ostrzeżenia przed zjawiskiem tak zwanego entryzmu, polegającego na masowym wstępowaniu do partii przez radykalnych aktywistów w celu zmiany jej profilu. Była liderka ugrupowania Caroline Lucas zwróciła uwagę na brak mechanizmów chroniących formację przed takimi działaniami, a Chowns zaakcentowała konieczność zabezpieczenia partii przed potencjalnym przejęciem kontroli przez środowiska ekstremistyczne i rasistowskie F6.

Porażka w wyborach i spór o przywództwo

Wewnętrzny spór nałożył się na dotkliwą porażkę wyborczą partii. Lider ugrupowania Zack Polanski przegrał wybory uzupełniające do parlamentu w londyńskim okręgu Holborn and St Pancras, ustępując kandydatowi Partii Pracy i zdobywając niespełna 33% głosów F7. Niepowodzenie w kampanii zbiegło się z narastającą falą krytyki dotyczącej jego postawy wobec kontrowersyjnej uchwały F1F7.

Po ogłoszeniu wyników wyborów pojawiły się bezpośrednie wezwania do ustąpienia Polanskiego z funkcji przewodniczącego, sformułowane między innymi przez szefa wewnątrzpartyjnej grupy Jewish Greens F8. Polanski odrzucił jednak te żądania i zapowiedział kontynuowanie misji lidera do czasu regularnych wyborów władz partii, które zgodnie ze statutem mają odbyć się latem 2027 roku F7F8.